Customer Service | Help | FAQ | PEP-Easy | Report a Data Error | About
:
Login
Tip: To print an article…

PEP-Web Tip of the Day

To print an article, click on the small Printer Icon located at the top right corner of the page, or by pressing Ctrl + P. Remember, PEP-Web content is copyright.

For the complete list of tips, see PEP-Web Tips on the PEP-Web support page.

Reijzer, H. (1997). Redactioneel. Tijdschr. Psychoanal., 3(1):2.

(1997). Tijdschrift voor Psychoanalyse, 3(1):2

Redactioneel

Hans Reijzer

Dit keer is het Tijdschrift samengesteld uit boekbesprekingen en verslagen en uit de bewerkte voordrachten die gehouden zijn op ons symposium Discretie in de omgang met patiënten en de gevolgen daarvan voor wetenschappelijke publicaties, dat wij organiseerden op 27 september 1996 te Utrecht. Het verslag van deze bijeenkomst heeft u kunnen lezen in het laatste nummer van de vorige jaargang (Eugenie Oosterhuis, Verslag Symposium over Discretie, georganiseerd door het Tijdschrift voor Psychoanalyse, p. 235-237).

De publicatie van de voordrachten vereiste een andere procedure dan bij het Tijdschrift gebruikelijk is. Doordat de redactie in haar geheel aanwezig was heeft ze haar gewone discretie over potentiële auteurs moeten laten varen. De artikelen zijn rondgestuurd onder de naam van de auteur en niet - zoals gebruikelijk - voorzien van een code. De verdere procedure is onveranderd gebleven: de redacteuren gaven suggesties voor wijzigingen en de auteurs gingen daar al dan niet mee akkoord. Wat u nu leest is de tweede of derde versie van de lezingen, tot artikel bewerkt.

Eén bijdrage van die middag ontbreekt: die van Joost Baneke. Deze was getiteld Discretie in publicaties: contradictie of paradox? Ze handelde mede over de motieven die verscholen kunnen zijn achter wel of niet publiceren over patiënten. Angst voor kritiek en straf kan leiden tot autocensuur. Hij gaf ook een demonstratie hoe onbewuste agressie in de tegenoverdracht bepalend kan zijn bij het aan anderen laten lezen van een analysefragment. Uitgesproken was hij erover dat als men wat over een patiënt schrijft - en het behoeft geen gehele casus te zijn; het kan in een klinisch vignet, of zelfs in een paar zinnen zijn - men het geschrevene aan de patiënt voor toestemming dient voor te leggen. De auteur had meegemaakt dat zulks tot verdieping in de analyse leidde.

Hij heeft ook deze keer om toestemming gevraagd om de bewerkte lezing te mogen publiceren en die niet gekregen. Dat kan gebeuren, ook al was Banekes bijdrage allerminst indiscreet. Ik eindig met zijn slotzin zoals hij die in Utrecht uitsprak: ‘Wat dat betreft hoop ik dat steeds meer Nederlandstalige psychoanalytici het lef hebben om in het Tijdschrift voor Psychoanalyse het risico te nemen te falen.’

Hans

[This is a summary or excerpt from the full text of the book or article. The full text of the document is available to subscribers.]

Copyright © 2019, Psychoanalytic Electronic Publishing, ISSN 2472-6982 Customer Service | Help | FAQ | Download PEP Bibliography | Report a Data Error | About

WARNING! This text is printed for personal use. It is copyright to the journal in which it originally appeared. It is illegal to redistribute it in any form.