Customer Service | Help | FAQ | PEP-Easy | Report a Data Error | About
:
Login
Tip: To search for text within the article you are viewing…

PEP-Web Tip of the Day

You can use the search tool of your web browser to perform an additional search within the current article (the one you are viewing). Simply press Ctrl + F on a Windows computer, or Command + F if you are using an Apple computer.

For the complete list of tips, see PEP-Web Tips on the PEP-Web support page.

van Uitert-Levy, T. (1997). Psychoanalyse en de psyche: een reactie op de aanzet tot een psychoanalytische emotietheorie. Tijdschr. Psychoanal., 3(3):176-178.

(1997). Tijdschrift voor Psychoanalyse, 3(3):176-178

Reacties

Psychoanalyse en de psyche: een reactie op de aanzet tot een psychoanalytische emotietheorie

Tsafrira van Uitert-Levy

In het Tijdschrift voor Psychoanalyse, 1997 (2), sloot Frans Schalkwijk zijn artikel Psychoanalyse en emoties: een aanzet tot discussie af met een uitnodiging tot een theoretische discussie (p. 83). Mijn beweegredenen om die uitnodiging aan te nemen zijn enerzijds waardering voor zijn aanzet, anderzijds onvrede over de vorm en de inhoud ervan.

Allereerst mijn waardering voor de poging het klinische werk met de meer algemene theorievorming te verbinden. Psychotherapeuten zijn waarnemers, deelnemers en potentiële doorgevers van feiten die als bouwstenen kunnen dienen voor theorieën over de psyche, haar ontwikkeling en de stagnatie of de ontsporing ervan. In de wisselwerking tussen de psychoanalytische praktijk en de theorievorming zijn de afgelopen eeuw belangrijke ontdekkingen gedaan, die hebben geleid tot uitbreiding en aanscherping van gedachtegoed en werkwijze van de psychoanalyse zoals we die nu kennen.

Mijn onvrede over het bovengenoemde artikel heeft te maken met inhoudelijke bezwaren, die tot de schijn van rommeligheid leiden. Mijns inziens ontbreekt een goede metatheorie, die de vraag naar een psychoanalytische emotietheorie in een meer algemeen kader plaatst. De auteur merkt terecht op, dat emoties complexe verschijnselen zijn, maar emoties maken deel uit van een nog complexer geheel, te weten de psyche. Door een betere inkadering van de vraag zou de te volgen discussie over emoties aan helderheid winnen. Overigens past deze stap in de traditie van Freud, die parallel aan de psychoanalytische praktijk antwoorden zocht voor meer algemene vragen over de psyche, haar ontwikkeling en haar normale en abnormale functioneren.

[This is a summary or excerpt from the full text of the book or article. The full text of the document is available to subscribers.]

Copyright © 2019, Psychoanalytic Electronic Publishing, ISSN 2472-6982 Customer Service | Help | FAQ | Download PEP Bibliography | Report a Data Error | About

WARNING! This text is printed for personal use. It is copyright to the journal in which it originally appeared. It is illegal to redistribute it in any form.