Customer Service | Help | FAQ | PEP-Easy | Report a Data Error | About
:
Login
Tip: You can request more content in your language…

PEP-Web Tip of the Day

Would you like more of PEP’s content in your own language? We encourage you to talk with your country’s Psychoanalytic Journals and tell them about PEP Web.

For the complete list of tips, see PEP-Web Tips on the PEP-Web support page.

Hillenaar, H. (2007). Muziek: geen affect, geen taal, maar verlangen: Verslag van: Psychoanalyse en muziek [Leuven, 11 november 2006]. Tijdschr. Psychoanal., 13(1):63-64.

(2007). Tijdschrift voor Psychoanalyse, 13(1):63-64

Muziek: geen affect, geen taal, maar verlangen: Verslag van: Psychoanalyse en muziek [Leuven, 11 november 2006]

Henk Hillenaar

Op 11 november 2006 werd in het Lemmensinstituut, het conservatorium van Leuven, het zeventiende symposium gehouden van de Nederlands-Belgische Stichting Psychoanalyse en Cultuur. Onderwerp was ditmaal, zeer toepasselijk, de relatie tussen psychoanalyse en muziek. Ruim honderd belangstellenden kregen een mengsel van lezingen, muziekuitvoeringen en workshops voorgeschoteld dat merendeels met veel aandacht en plezier genoten werd. De openingslezing, door Jan Van Camp en Claude Van Reeth, had de vorm van een—goed in scène gezette—conversatie tussen beide heren over Muziek en affect. Zij bestreden het stereotiepe idee dat muziek de uiting van de affecten van ons ‹Ik› zou zijn. Het omgekeerde is eerder waar: affect is oorspronkelijker en maakt de innerlijke ervaring mogelijk waaruit ons ‹Ik› voortkomt. Dat innerlijk manifesteert zich als ontlading, als intensiteit, als herhaling en ritme. Pas daar gaat muziek een rol spelen. Na deze geslaagde opening liet componist Piet Swerts, als schepper van muziek, de toehoorders een blik werpen in zijn werkkamer. Hij gaf een prachtige uitvoering van de pianosonate, opus 10, n. 1, van Beethoven, en speelde daarna de première van een hierop geïnspireerde eigen compositie. De parallellen tussen de klassieke en de (post)moderne sonates kwamen duidelijk naar voren, de verschillen werden verhelderd door het commentaar van de componist. Dit concentreerde zich rond het probleem van de klank—wanneer worden klanken als muziek ervaren? — en van de tijd—welke rol speelt tijd in onze muzikale ervaring?

Na de lunch bracht Hubert Van Hoorde het publiek terug naar de psychoanalyse, met de vraag van de dag: wat kan de psychoanalyse zeggen over muziek? Lacans ideeën stonden daarbij centraal.

[This is a summary or excerpt from the full text of the book or article. The full text of the document is available to subscribers.]

Copyright © 2019, Psychoanalytic Electronic Publishing, ISSN 2472-6982 Customer Service | Help | FAQ | Download PEP Bibliography | Report a Data Error | About

WARNING! This text is printed for personal use. It is copyright to the journal in which it originally appeared. It is illegal to redistribute it in any form.