Customer Service | Help | FAQ | PEP-Easy | Report a Data Error | About
:
Login
Tip: To quickly return to the issue’s Table of Contents from an article…

PEP-Web Tip of the Day

You can go back to to the issue’s Table of Contents in one click by clicking on the article title in the article view. What’s more, it will take you to the specific place in the TOC where the article appears.

For the complete list of tips, see PEP-Web Tips on the PEP-Web support page.

Hillenaar, H. (2007). Een ‹ik› zonder ruimte en zonder affect: Bespreking van: Michel Thys (2006). Fascinatie — Een fenomenologische verkenning van het onmenselijke. Amsterdam: Boom. ISBN 978 90 8506 371 1, 383 pp., € 29,50. Tijdschr. Psychoanal., 13(2):165-166.

(2007). Tijdschrift voor Psychoanalyse, 13(2):165-166

Een ‹ik› zonder ruimte en zonder affect: Bespreking van: Michel Thys (2006). Fascinatie — Een fenomenologische verkenning van het onmenselijke. Amsterdam: Boom. ISBN 978 90 8506 371 1, 383 pp., € 29,50

Review by:
Henk Hillenaar

Het verschijnsel ‹fascinatie› dat in Fascinatie — Een fenomenologische verkenning van het onmenselijke telkens weer en op veel verschillende manieren benaderd en beschreven wordt, heeft weinig van doen met het bekende ‹gefascineerd zijn door iets of iemand›, dat ieder van ons weleens meemaakt. De betekenis die Michel Thys aan het woord geeft ligt in het verre verlengde hiervan en duidt eerder op zoiets als, letterlijk, ‹gebiologeerd zijn›, teruggebracht naar een ontwikkelingsstadium waarbij de psyche alleen uit bewustzijn van een object bestaat, terwijl het zelfbewustzijn, het ‹ik›, nog niet — en nu dus niet meer — functioneert. Het betreft hier een toestand van onbeweeglijkheid, waarin alle innerlijke ruimte en afstand tot onszelf even niet meer bestaan — een soort ‹subjectsminimum› noemt hij het — waarin niet langer plaats is voor een ‹ik›, of voor enig affect, bewust of onbewust, die immers altijd innerlijke afstand veronderstellen. Het bewustzijn was er dan ook vóór het ‹ik›, vóórdat het ‹ik› het eerste object van dat bewustzijn werd. In die zin is fascinatie, de breuk tussen bewustzijn en ‹ik›, te begrijpen als een momentane terugkeer naar die voorbije, ‹biologische› toestand. Het subject neemt zijn toevlucht daartoe wanneer hij de storm van zijn — tegenstrijdige — affecten niet meer kan verwerken.

[This is a summary or excerpt from the full text of the book or article. The full text of the document is available to subscribers.]

Copyright © 2019, Psychoanalytic Electronic Publishing, ISSN 2472-6982 Customer Service | Help | FAQ | Download PEP Bibliography | Report a Data Error | About

WARNING! This text is printed for personal use. It is copyright to the journal in which it originally appeared. It is illegal to redistribute it in any form.