Customer Service | Help | FAQ | PEP-Easy | Report a Data Error | About
:
Login
Tip: Understanding Rank

PEP-Web Tip of the Day

When you do a search, you can sort the results bibliographically alphabetical or by “rank”. What is Rank?

Rank refers to the search engine’s “best guess” as to the relevance of the result to the search you specified. The exact method of ranking used varies a bit depending on the search. In its most basic level, when you specify a single search term, rank looks at the density of the matches for the word in the document, and how close to the beginning of the document they appear as a measure of importance to the paper’s topic. The documents with the most matches and where the term is deemed to have the most importance, have the highest “relevance” and are ranked first (presented first).

When you specify more than one term to appear anywhere in the article, the method is similar, but the search engine looks at how many of those terms appear, and how close together they appear, how close to the beginning of the document, and can even take into account the relative rarity of the search terms and their density in the retrieved file, where infrequent terms count more heavily than common terms.

To see a simple example of this, search for the words (not the phrase, so no quotes):

unconscious communications

Look at the density of matches in each document on the first page of the hits. Then go to the last page of matched documents, and observe the density of matches within the documents.

A more complex search illustrates this nicely with a single page and only 15 matches:

counter*tr* w/25 “liv* out” w/25 enact*

There are a lot of word forms and variants of the words (due to the * wildcards) above that can match, but the proximity (w/25) clause limits the potential for matching. What’s interesting here though is how easily you can see the match density decrease as you view down the short list.

The end result of selecting order by rank is that the search engine’s best “guess” as to which articles are more relevant appear higher on the list than less relevant articles.

For the complete list of tips, see PEP-Web Tips on the PEP-Web support page.

Vliegen, N. (2007). De divan voor de kindertherapeut: Denken over spelen, spelend denken en spelen met gedachten. Tijdschr. Psychoanal., 13(3):175-186.

(2007). Tijdschrift voor Psychoanalyse, 13(3):175-186

De divan voor de kindertherapeut: Denken over spelen, spelend denken en spelen met gedachten

Nicole Vliegen

Mijn gedachten over ‹de kindertherapeut en de divan› werden aanvankelijk gestuurd door vragen van de symposiumcommissie, zoals: Heeft de divan meerwaarde voor een psychoanalytisch kindertherapeut? En zo ja, op welke wijze? Is het voor een kindertherapeut zinvol om in analyse te gaan of kan het ook heel goed zonder? Het spelende kind en het liggen en spreken op de bank lijken op het eerste gezicht twee uiteenlopende activiteiten, maar wellicht zijn er overeenkomsten tussen deze twee, en zijn er verbindingen te maken.

Daarover mijmerend, kwam ik onvermijdelijk ook bij de betekenis van mijn ‹persoonlijke analytische proces op de bank›. Ik heb geprobeerd enkele gedachten op een rijtje te zetten over hoe en waar ik ervaar dat deze persoonlijke analyse betekenis heeft voor mijn kindertherapeutische werk. Dat betekent dat in deze bijdrage niet wordt ingegaan op de vele redenen om als psychoanalytisch psychotherapeut — ongeacht of je met kinderen of volwassenen werkt — te kiezen voor een analytisch proces op de bank, en dat vooral wordt stilgestaan bij waar de bank en het kinderwerk elkaar raken en beïnvloeden. Ik zal drie cruciale elementen uitwerken: de capaciteit van de therapeut om te spelen, de capaciteit om zich te laten verrassen — nauw verbonden met gevoelens van ‹gecontained en gedragen› te zijn geweest — en de capaciteit om regressie te kunnen dragen en hanteren. Daarnaast wordt beschreven hoe de kindertherapeut leeft met het gevoel van ‹het kind in zichzelf dicht onder zijn huid›. Ten slotte wordt gereflecteerd over de wisselwerking tussen ‹op de bank›, ‹achter de bank›, en ernaast op de speelmat.

De kindertherapeut en diens vermogen om te spelen

Volgens Winnicott (1968) moet een therapeut in staat zijn tot ‹spelen›. Wanneer hij dit niet kan, is hij niet geschikt voor dit werk. Dit geldt voor alle therapeuten, maar voor kindertherapeuten natuurlijk in het kwadraat.

[This is a summary or excerpt from the full text of the book or article. The full text of the document is available to subscribers.]

Copyright © 2020, Psychoanalytic Electronic Publishing, ISSN 2472-6982 Customer Service | Help | FAQ | Download PEP Bibliography | Report a Data Error | About

WARNING! This text is printed for personal use. It is copyright to the journal in which it originally appeared. It is illegal to redistribute it in any form.