Customer Service | Help | FAQ | PEP-Easy | Report a Data Error | About
:
Login
Tip: To search for a specific phrase…

PEP-Web Tip of the Day

Did you write an article’s title and the article did not appear in the search results? Or do you want to find a specific phrase within the article? Go to the Search section and write the title or phrase surrounded by quotations marks in the “Search for Words or Phrases in Context” area.

For the complete list of tips, see PEP-Web Tips on the PEP-Web support page.

Vliegen, N. (2007). De divan voor de kindertherapeut: Denken over spelen, spelend denken en spelen met gedachten. Tijdschr. Psychoanal., 13(3):175-186.

(2007). Tijdschrift voor Psychoanalyse, 13(3):175-186

De divan voor de kindertherapeut: Denken over spelen, spelend denken en spelen met gedachten

Nicole Vliegen

Mijn gedachten over ‹de kindertherapeut en de divan› werden aanvankelijk gestuurd door vragen van de symposiumcommissie, zoals: Heeft de divan meerwaarde voor een psychoanalytisch kindertherapeut? En zo ja, op welke wijze? Is het voor een kindertherapeut zinvol om in analyse te gaan of kan het ook heel goed zonder? Het spelende kind en het liggen en spreken op de bank lijken op het eerste gezicht twee uiteenlopende activiteiten, maar wellicht zijn er overeenkomsten tussen deze twee, en zijn er verbindingen te maken.

Daarover mijmerend, kwam ik onvermijdelijk ook bij de betekenis van mijn ‹persoonlijke analytische proces op de bank›. Ik heb geprobeerd enkele gedachten op een rijtje te zetten over hoe en waar ik ervaar dat deze persoonlijke analyse betekenis heeft voor mijn kindertherapeutische werk. Dat betekent dat in deze bijdrage niet wordt ingegaan op de vele redenen om als psychoanalytisch psychotherapeut — ongeacht of je met kinderen of volwassenen werkt — te kiezen voor een analytisch proces op de bank, en dat vooral wordt stilgestaan bij waar de bank en het kinderwerk elkaar raken en beïnvloeden. Ik zal drie cruciale elementen uitwerken: de capaciteit van de therapeut om te spelen, de capaciteit om zich te laten verrassen — nauw verbonden met gevoelens van ‹gecontained en gedragen› te zijn geweest — en de capaciteit om regressie te kunnen dragen en hanteren. Daarnaast wordt beschreven hoe de kindertherapeut leeft met het gevoel van ‹het kind in zichzelf dicht onder zijn huid›. Ten slotte wordt gereflecteerd over de wisselwerking tussen ‹op de bank›, ‹achter de bank›, en ernaast op de speelmat.

De kindertherapeut en diens vermogen om te spelen

Volgens Winnicott (1968) moet een therapeut in staat zijn tot ‹spelen›. Wanneer hij dit niet kan, is hij niet geschikt voor dit werk. Dit geldt voor alle therapeuten, maar voor kindertherapeuten natuurlijk in het kwadraat.

[This is a summary or excerpt from the full text of the book or article. The full text of the document is available to subscribers.]

Copyright © 2019, Psychoanalytic Electronic Publishing, ISSN 2472-6982 Customer Service | Help | FAQ | Download PEP Bibliography | Report a Data Error | About

WARNING! This text is printed for personal use. It is copyright to the journal in which it originally appeared. It is illegal to redistribute it in any form.