Customer Service | Help | FAQ | PEP-Easy | Report a Data Error | About
:
Login
Tip: To go directly to an article using its bibliographical details…

PEP-Web Tip of the Day

If you know the bibliographic details of a journal article, use the Journal Section to find it quickly. First, find and click on the Journal where the article was published in the Journal tab on the home page. Then, click on the year of publication. Finally, look for the author’s name or the title of the article in the table of contents and click on it to see the article.

For the complete list of tips, see PEP-Web Tips on the PEP-Web support page.

Laps, B. (2018). Romero is dood, lang leve Romero. Tijdschr. Psychoanal., 24(1):62-64.

(2018). Tijdschrift voor Psychoanalyse, 24(1):62-64

Scènes

Romero is dood, lang leve Romero

Bart Laps

Op 17 juli 2017 overleed de Amerikaanse filmregisseur George A. Romero (1940-2017). De «peetvader van de zombiefilm», zoals hij in de media werd genoemd, lanceerde in 1968 met Night of the Living Dead een bijzonder creatuur in de bioscoopzalen. Romero was niet de eerste om een film met zombies te maken, dat gebeurde in White Zombie (1932). Wel is hij de bedenker van een subgenre in de horrorfilm met een aantal karakteristieke wetmatigheden. De «levende doden» blijven tot op heden bijzonder populair, zo getuigen vele (vervolg)films in het genre — de Wikipedia list of zombiefilms telt er 459 — of tv-series zoals The Walking Dead (2010-heden). Kan een psychoanalytische lezing ons iets leren over het hoge «recycleerbaarheidsgehalte» en de aanhoudende populariteit van het genre?

Een eerste vaststelling is dat horrorfilms als geen ander genre spanning genereren door de opbouw van een unheimliche sfeer met bovennatuurlijke wezens of elementen. Freud (1919) verwijst in zijn studie van het Unheimliche naar E.T.A. Hoffmanns verhaal Der Sandmann, een kindervertelling over een figuur die ongehoorzame kinderen zand in de ogen komt strooien, zodat hun ogen bloedend uit hun kassen springen. De Zandman appelleert net als andere horrorfiguren aan kinderlijke angsten: verwonding, castratie, de dood. Het unheimliche effect bestaat erin dat de lezer of toeschouwer «tegen beter weten in» balanceert tussen fantasiewereld en realiteit, dankzij een mengelmoes van magische of surreële elementen en vertrouwde, realistische of herkenbare kenmerken (bijvoorbeeld de zware voetstappen van de Zandman).

[This is a summary or excerpt from the full text of the article. PEP-Web provides full-text search of the complete articles for current and archive content, but only the abstracts are displayed for current content, due to contractual obligations with the journal publishers. For details on how to read the full text of 2017 and more current articles see the publishers official website.]

Copyright © 2020, Psychoanalytic Electronic Publishing, ISSN 2472-6982 Customer Service | Help | FAQ | Download PEP Bibliography | Report a Data Error | About

WARNING! This text is printed for personal use. It is copyright to the journal in which it originally appeared. It is illegal to redistribute it in any form.