Customer Service | Help | FAQ | PEP-Easy | Report a Data Error | About
:
Login
Tip: To search for a specific phrase…

PEP-Web Tip of the Day

Did you write an article’s title and the article did not appear in the search results? Or do you want to find a specific phrase within the article? Go to the Search section and write the title or phrase surrounded by quotations marks in the “Search for Words or Phrases in Context” area.

For the complete list of tips, see PEP-Web Tips on the PEP-Web support page.

Van Malderen, E. (2018). Een gedeeld punt in een duistere wereld: twee sessies met Tim: Gevalsbeschrijving. Tijdschr. Psychoanal., 24(2):84-88.

(2018). Tijdschrift voor Psychoanalyse, 24(2):84-88

De therapeut aan het werk

Een gedeeld punt in een duistere wereld: twee sessies met Tim: Gevalsbeschrijving

Eva Van Malderen

Tim is bijna 8 jaar oud als hij wordt aangemeld. Hij wordt beschreven als een impulsieve, hyperactieve jongen, die niet te begrenzen valt. Hij is erg op zichzelf en trekt zich terug in een fantasiewereld. In de eerste diagnostische gesprekken komt hij over als een ongeleid projectiel. Affecten zijn niet gereguleerd en overspoelend. Hij toont primitieve angsten, het onderscheid tussen fantasie en realiteit is niet intact. Hij heeft geen helpende ouderrepresentaties opgebouwd. De gehechtheid is gedesorganiseerd. Hij vertelt zich nooit blij te voelen en dood te willen zijn.

Ik beschrijf hieronder twee opeenvolgende sessies uit het derde jaar van zijn wekelijkse psychotherapie.

Sessie 1

Tim is voor mij uitgelopen in de gang. Als ik de spelkamer binnenkom, springt hij met veel lawaai tevoorschijn en richt hij het geweer op mij, hij roept: « Boem! » Hij merkt dat ik ervan schrik en hij glimlacht naar me op een warme, verwelkomende manier. Ik zeg dat het ineens heel hard was. Hij antwoordt met te zeggen dat ik moet gaan zitten. Hij zoekt in de kasten de doktersspullen bij elkaar, bestudeert die en deelt mee dat hij me gaat onderzoeken, dat er van alles mis is met me.

Bij het horen van deze mededeling trek ik mijn vest weer aan. Tim doet doktershandschoenen aan en komt met de dokterskoffer naar mij toe. Hij kijkt me aan en zegt dat er een radiografie gemaakt moet worden van mijn botten. Van op een halve meter afstand deelt hij me mee dat mijn beide benen gebroken zijn. Hij vraagt me welke behandeling ik wens. In mijn patiëntenrol antwoord ik: « Welke behandeling denkt u dat de beste is, dokter? »

Hij antwoordt onmiddellijk: ik moet de lange weg nemen, ik heb een operatie nodig, er moet een long getransplanteerd worden en ik heb een bloedtransfusie nodig, omdat ik de vorige keer toen ik een ongeval had te weinig bloed gekregen heb.

Hij besluit met me te vragen of ik de uitdaging aanga. Ik ben wat verbaasd en vraag: « De uitdaging? » Hij antwoordt: « Ja, de uitdaging. Wil je de operatie? Dan moet je tekenen dat je akkoord bent met de transplantatie ». Hij overhandigt me een blad en een pen en wijst aan waar ik moet tekenen. Ik plaats mijn handtekening, hij vraagt of het mijn echte is, ik bevestig. Hij maakt een instemmend en goedkeurend geluid, en steekt het blad goed weg in zijn broekzak. Hij kondigt dan aan dat we nu gaan doen alsof ik op de operatietafel lig.

[This is a summary or excerpt from the full text of the article. PEP-Web provides full-text search of the complete articles for current and archive content, but only the abstracts are displayed for current content, due to contractual obligations with the journal publishers. For details on how to read the full text of 2017 and more current articles see the publishers official website.]

Copyright © 2020, Psychoanalytic Electronic Publishing, ISSN 2472-6982 Customer Service | Help | FAQ | Download PEP Bibliography | Report a Data Error | About

WARNING! This text is printed for personal use. It is copyright to the journal in which it originally appeared. It is illegal to redistribute it in any form.