Customer Service | Help | FAQ | PEP-Easy | Report a Data Error | About
:
Login
Tip: To bookmark an article…

PEP-Web Tip of the Day

Want to save an article in your browser’s Bookmarks for quick access? Press Ctrl + D and a dialogue box will open asking how you want to save it.

For the complete list of tips, see PEP-Web Tips on the PEP-Web support page.

van Engelen, A. (2010). Karakter, identiteit en affectiviteit: Reactie op: J. Ubbels, Karakter, identiteit en subjectivering in de adolescentie (2009-4, p. 218-229). Tijdschr. Psychoanal., 16(1):67-68.
    

(2010). Tijdschrift voor Psychoanalyse, 16(1):67-68

Karakter, identiteit en affectiviteit: Reactie op: J. Ubbels, Karakter, identiteit en subjectivering in de adolescentie (2009-4, p. 218-229)

Arie van Engelen

Het kostte me wel even denktijd om de begrippen ‹karakter› en ‹identiteit› uit het artikel van collega Ubbels aan elkaar te toetsen. Analytische definities zijn nu eenmaal het product van een jarenlang integratief proces.

Een ‹karakter› wordt in beginsel beschreven als een weerstand in analysen, die zich tot dusver voornamelijk bezighielden met symptomen als psychische ziekteverschijnselen. De samenhangen tussen kinderlijk seksuele impulsen en karaktereigenschappen, de psychodynamiek, passen in clusters van achtereenvolgende fasen in de ontwikkeling van de seksualiteit bij het kind. Kenmerkend zijn de fixaties aan deze afgeweerde impulsen.

Veel later wordt een structureel gezichtspunt met een daarbij behorend adaptief gezichtspunt geformuleerd. De psychodynamiek van de karaktervorming wordt niet altijd bepaald door starre, onaangepaste gedragsvormen, maar kan zich habitueel, dus flexibel richten op de omgeving. Vanuit de gedragspsychologie kennen we de term ‹coping mechanisms›. Karaktervorming kan aangepast en flexibel zijn, ook al blijft het een weerstand tussen het ‹Ik› en het ‹Es›. De karakterweerstand is het product van de verdrongen kinderlijke impuls, terwijl de verinnerlijkte omgevingseisen het begrip ‹identiteit› bepalen.

Een volgende stap is het integreren van de twee uitersten van innerlijke impuls en wat van buitenaf komt.

[This is a summary or excerpt from the full text of the book or article. The full text of the document is available to subscribers.]

Copyright © 2019, Psychoanalytic Electronic Publishing, ISSN 2472-6982 Customer Service | Help | FAQ | Download PEP Bibliography | Report a Data Error | About

WARNING! This text is printed for personal use. It is copyright to the journal in which it originally appeared. It is illegal to redistribute it in any form.