Customer Service | Help | FAQ | PEP-Easy | Report a Data Error | About
:
Login
Tip: To search for a specific phrase…

PEP-Web Tip of the Day

Did you write an article’s title and the article did not appear in the search results? Or do you want to find a specific phrase within the article? Go to the Search section and write the title or phrase surrounded by quotations marks in the “Search for Words or Phrases in Context” area.

For the complete list of tips, see PEP-Web Tips on the PEP-Web support page.

Verstraten, P. (2011). Plafond aan het genot: Verslag van: Het nieuwe onbehagen in de cultuur [Gent, 27 november 2010]. Tijdschr. Psychoanal., 17(1):51-53.
   

(2011). Tijdschrift voor Psychoanalyse, 17(1):51-53

Plafond aan het genot: Verslag van: Het nieuwe onbehagen in de cultuur [Gent, 27 november 2010]

Peter Verstraten

Voor wie dacht dat de psychoanalyse in zwaar weer verkeert, blijkt deze ‹levende dode› een tweede adem te hebben, als we afgaan op de uiterst druk bezochte studiedag op 27 november 2010 in Het Pand in Gent. Het aantal inschrijvingen overschreed zelfs het aantal van honderdvijfenzestig beschikbare plaatsen. De Vlaamse afdeling van de Stichting Psychoanalyse en Cultuur had bij de twintigste jaargang gekozen voor het thema ‹Het nieuwe onbehagen in de cultuur›, een toespeling op Freuds essay Das Unbehagen in der Kultur (1930). De vier hoofdsprekers met ieder een voordracht van bijna een uur deden een poging dat ‹nieuwe› te traceren.

Voor schrijfster Joke J. Hermsen is de crux dat we zijn overgeleverd aan de kloktijd, en een slaaf zijn geworden van drukke agenda's. Daardoor komen we er niet toe om de innerlijke tijd — de grond van onze menselijkheid, aldus Hermsen — nog te kunnen ervaren. In zijn respons draaide Dominiek Hoens Hermsens kanttekeningen een kwartslag via enkele ‹onvoltooide gedachten›. De kloktijd is niet alleen een dwingeland, zo argumenteerde hij, maar de creativiteit van veel kunstenaars gedijt juist bij een via de kloktijd opgelegde discipline. Bovendien lijkt de innerlijke tijdsbeleving slechts zo begerenswaardig, omdat zij zelf aan verdringing is onderworpen. Tot slot vulde Hoens Hermsens pleidooi dat de klok ons tiranniseert, met het tegendeel aan. Lacan begreep dat hij een dwangneuroticus, die meent over oneindige tijd te beschikken, een beperkte duur moest opleggen, zodat deze een haast ontwikkelt die zijn denken positief prikkelt.

[This is a summary or excerpt from the full text of the book or article. The full text of the document is available to subscribers.]

Copyright © 2019, Psychoanalytic Electronic Publishing, ISSN 2472-6982 Customer Service | Help | FAQ | Download PEP Bibliography | Report a Data Error | About

WARNING! This text is printed for personal use. It is copyright to the journal in which it originally appeared. It is illegal to redistribute it in any form.